one hour after the trip

Για να περιγράψεις τις λεπτομέρειες πρέπει να σταματήσεις να κοιτάς ή να κοιτάξεις από πάνω και πολύ γρήγορα. Να αρπάξεις με μανία τα κεφάλια τους απ’ τα μαλλιά και να νιώσεις τις τρίχες να γαργαλάνε τη μύτη σου καθώς μυρίζεις απολαυστικά και με μανία. Να αγαπήσεις το κενό που στροβιλίζει τα δαχτυλίδια του καπνού, σπείρα πάνω σε σπείρα, πάνω σε σπείρα. Να ζωγραφίσεις τα νήματα που κινούν τα χάρτινα σώματά τους και να τα ποτίσεις με μελάνι δίνοντας χρώμα, ζωή, κίνηση. Όχι άσπρο ή κίτρινο χρώμα, όχι ζωηρή ζωή, ζωή πάντως και χρώμα. Πρέπει να αφουγκραστείς προσεκτικά, πρέπει να νιώσεις το δέρμα απ’ τη μπότα τους στα δόντια σου και να περιμένεις καρτερικά την κλοτσιά στα πλευρά. Μετά πάλι πίσω, σε γρήγορη κίνηση, να σκύψεις και να ξύσεις την επιφάνεια, έτοιμος για το άλμα που θα σε φέρει μπροστά απ’ το κενό.

Από μακριά θα δεις τον εαυτό σου να σκαρφαλώνει μια κατηφόρα, την ίδια κατηφόρα.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: