η Λώρα

Μερικές φορές μένω ξύπνιος τη νύχτα και θέλω να γράψω για τη Λώρα. Τη Λώρα θα μου άρεσε να την συναντούσα από τύχη, κάθε ‘βδομάδα, κάθε μήνα, την ίδια μέρα, στην ίδια πλατεία στο ίδιο παγκάκι, μα μαζί της έπινα μια κούπα φτηνό καυτό καφέ μετά το γραφείο, στα όρθια. Η Λώρα δε μιλούσε πολύ, καθόταν στην άκρη του μπαρ κι εγώ της έκανα ερωτήσεις που σκεφτόμουν πως ήταν περίεργες, μα δεν φάνηκε στιγμή να παραξενεύεται η Λώρα κι εγώ είχα μεγάλη περιέργεια ούτως ή άλλως, μιας και στο γραφείο έλεγαν ότι ήταν τρελή, γιατί καμιά φορά, συνήθως όταν ερχόταν ένας φάκελος, η Λώρα τον άνοιγε, ξεδίπλωνε τα χαρτιά κι έπειτα κοίταγε τον τοίχο απέναντι χωρίς να σαλεύει καθόλου, χωρίς να ανοιγοκλείνει ούτε τα βλέφαρά της μέχρι να δακρύσει, αλλά το ‘κανε χωρίς καμία προσπάθεια, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Εγώ νομίζω πάντως ότι το έλεγαν γιατί έμοιαζε και λίγο τρελή κι άμα δουλεύει κανείς στο γραφείο που δουλεύω εγώ την καταβρίσκει με αυτούς τους μύθους και η αλήθεια είναι πως δεν είχαν εντελώς άδικο. Τα μάτια της Λώρας είχαν ένα θαμπό γαλάζιο, έμπαιναν ρουφηγμένα στις κόγχες και το δέρμα της ήταν σαν να το είχες στίψει τρεις φορές με δύναμη και να ‘χε φύγει όλο το ζουμί, ακόμη και τα μαλλιά της είχαν πάρει το ξανθό απ’ τα αρρωστημένα άχυρα, για την ακρίβεια το κάθετι πάνω της έμοιαζε έτοιμο να ραγίσει και να γίνει χίλια κομμάτια με το πρώτο άγγιγμα. Όμως εμένα δεν με ένοιαζαν όλα αυτά. Κι αν μ’ ένοιαζαν δεν με απωθούσαν. Εγώ ήθελα απλά να κάνω ερωτήσεις.

Μια φορά τη ρώτησα αν έχει γαμηθεί, και μου είπε ότι έχει γαμηθεί πολλές φορές, και της άρεσε που έχει γαμηθεί πολλές φορές. Τη ρώτησα ποιά είναι η γνώμη της για την πολιτική και μου είπε πως κανείς τους δε φταίει και κανείς δεν αλλάζει, τη ρώτησα πως είναι να είσαι γυναίκα και μου είπε ότι είναι πιο εύκολο και πιο σκληρό γιατί δεν είναι στο χέρι σου, και την ενοχλούσε τη Λώρα που δεν ήταν στο χέρι της. Τη Λώρα τη ρώτησα για τον έρωτα και μου είπε πως αυτά είναι αηδίες, δεν το περίμενε αυτό από ‘μένα και μετά τη ρώτησα για τα παιδιά και τρόμαξε η Λώρα, φοβήθηκε, δεν την είχα ξαναδεί να φοβάται και μου είπε πως δεν είναι σωστό αυτό και να μην της μιλάω για αυτά τα πράγματα. Από τότε δεν πίνουμε καφέ με τη Λώρα. Την βλέπω καμιά φορά στο γραφείο, ή στο δρόμο, της γνέφω αλλά δεν μου αντιγυρίζει το νεύμα ποτέ.

Μερικές φορές μένω ξύπνιος τη νύχτα και σκέφτομαι άσχημα πράγματα για τη Λώρα.

Advertisements

3 Responses to “η Λώρα”

  1. Parakmiako Ergaleio Says:

    Εμ τρόμαξε η κοπέλα όταν άκουσε για παιδιά. Λογικότατον. Και τώρα θα μείνεις με την σκέψη.
    Στην συνέχεια: τα άσχημα πράγματα που σκέφτεσαι για την Λώρα.

  2. Ε α γαμησου κ εσυ κ η Λωρα! 😛

    Λοιπον, μ αρεσε έχει μια ζωντανη ροή κ ειναι ενδιαφερουσα η πλαγια ματια του

  3. Συμπαθητική η δεσποινίς.
    Ίσως να αρχίσω και εγώ να σκέφτομαι άσχημα πράγματα γι’αυτήν τα βράδια. Γοητευμένος.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: